Als tiener meisje herinner ik me nog hoe enorm eenzaam ik me voelde. Vaak huilde ik mezelf in slaap in de hoop dat ik me de volgende dag beter zou voelen. Dat mijn pijn en verdriet weg zouden gaan, verdwijnen in het niets, maar telkens kwam het weer, vaak onverwachts, terug.

Kijkend naar een documentaire van Marilyn Monroe herken ik mezelf zo enorm in haar. Ook zij was altijd maar opzoek naar geluk in zichzelf niet wetende dat, wat ze ook deed, het toch niets hielp, hooguit tijdelijk.

Marilyn Monroe was zo toegewijd aan haar publiek, dat zij zich bijna nederig naar hun opstelde. Ze was zo geliefd bij zoveel mensen, maar het kwam niet bij haar binnen als men zei dat zij zo mooi, knap en perfect, in hun ogen, was. Zij zag alleen de de mensen die niet trots op haar waren en daar deed zij zo hard haar best voor. Maar waarom was net die ene persoon niet trots op haar? Waarom raakte die ene persoon, die haar afkeurde, haar het meeste?

De zoektocht naar bevestiging en goedkeuring dat zij het goed deed op de set en het zingen waren allemaal tijdelijke en korte opvullingen. Eenmaal alleen in haar kamer, kwam het rotgevoel weer als een bom tevoorschijn en voelde zij zich weer alleen, eenzaam; leegte…

De leegte die maar niet vervuld kon worden door de mannen die Marilyn trouwde, de films die ze maakte waar haar publiek met genot naar haar zat te kijken, de sierlijke dansjes, lachjes en handkusjes waar men zo naar smachtte en haar muziek waar men met zoveel lust en plezier naar luisterde… De mannen die zij trouwde zagen haar als een Cleopatra, alleen begrepen zij haar niet. Zij konden haar dan ook niet steunen, laat staan helen van haar eenzaamheid en leegte. De leegte die zij dagelijks voelde, kon geen man bij haar voorgoed wegnemen, niemand voelde wat ik wel heb gevoeld en herken bij Marilyn…

Niemand begreep Marilyn. Hoe kon zij zich zo eenzaam en onzeker voelen? Zij was toch de meest begeerde vrouw uit de jaren 50.

Ik begrijp haar want ik heb me exact zo gevoeld in mijn tienertijd. Altijd maar je best doen voor anderen, je nederig opstellen om maar complimentjes te krijgen waar je weer even op kon teren.

Als een soort hondje die een koekje krijgt als die netjes een pootje geeft, nooit wetende wanneer het koekje komt, dus blijft het hondje keurig netjes pootjes geven; pleasen…

Als ik toen, met mijn kennis en gave van nu, Marilyn Monroe kon helen, dan had ik haar met al mijn oprechte liefde een healing gegeven om die waas weg te wuiven. De waas die als een soort koepel over haar heen hing van angst, eenzaamheid en leegte. De liefde die zij in zo enorme hoeveelheid in zich had, zou zich na elke behandeling meer en meer liefde uiten naar en voor zichzelf. Eenzaamheid, leegte, angst en verdriet verdwijnt als sneeuw voor de zon. Zij zou nog meer stralen, genieten en haar leven leven zonder zich schuldig naar haar publiek te voelen of een toneelstuk te moeten opvoeren om haar publiek te pleasen…

Later na m’n tienertijd heb ik veel aan diverse healing behandelingen gehad om weer liefde aan mezelf te kunnen, durven en mogen geven. Dit heeft geresulteerd dat ik jou ook kan helen met jouw eenzaamheid en leegte. Naast de workshops geef ik Healing & Reading behandelingen om jou te helpen je weer liefde en gelukkig te voelen.

Hoe fijn is het wel niet om ‘s ochtends wakker te worden en zin te hebben, niet alleen om op te staan maar ook in die dag! In plaats van te leven, die je nu met zoveel kracht, liefde en toewijding leeft, voor het geluk en plezier van anderen. Verander het nu om weer toewijding, liefde en kracht voor jezelf te voelen.

Het is nu tijd om de eenzaamheid, bevestiging van anderen en leegte, die Marilyn Monroe nooit heeft los kunnen laten, jij wel los laat en echt kan genieten, zelf van jezelf!

Ik besteed anderhalf uur aan een uitgebreide Healing behandeling zodat jij als een verlicht mens naar buiten loopt. Kosten hiervoor is €85. Voor een afspraak kan je mailen naar info@purpleflow.nl